Według najnowszego raportu Ministerstwa Spraw Zagranicznych, dotyczącego sytuacji Polonii i Polaków za granicą, wielu Polaków przebywających dotychczas na Wyspach Brytyjskich zdecydowało się przyjechać do Norwegii. W Irlandii w ostatnich latach odnotowano zdecydowany spadek liczby nadawanych Polakom numerów socjalnych PPS – z 79 816 w 2007 r. do 4 443 w roku 2009 (rekordową liczbę przekroczono w roku 2006 – 93 787). Podobnie jest u naszych sąsiadów: w Wielkiej Brytanii między 2007 a 2008 rokiem odnotowano 32-procentowy spadek liczby osób rejestrujących się do programu WRS (Program Rejestracji Pracowników) – ze 150 tys. do 101 tys. Polaków.

Nie powinien nas dziwić taki stan rzeczy, bo ok. 80% tych ludzi to osoby młode, znajdujące się  najczęściej między 18. a 34. rokiem życia, które decydują się na wyjazd z rodzimego kraju ze względów materialnych. Do wyboru Norwegii jako kraju migracji zarobkowej zachęcają nie tylko wysokie płace, ale też szeroko rozbudowany norweski system zabezpieczeń społecznych oraz świadczeń państwa (zasiłki rodzinne, liczne świadczenia socjalne, bezpłatna pomoc dzieciom), z którego każdy legalnie pracujący Polak może korzystać na równi z Norwegiem. 

Jest to bardzo atrakcyjne dla Polaków, którzy w Irlandii często napotykają problemy związane z długim czasem oczekiwania na zasiłki, zwłaszcza zasiłek rodzinny (Child Benefit), a ostatnio także i  zasiłek dla bezrobotnych (Jobseekers Benefit). Co prawda przyrost liczby obywateli polskich przybywających do Norwegii uległ ostatnio wyhamowaniu spowodowanemu ogólnym spowolnieniem gospodarczym (w szczególności kryzysem na rynku budowlanym – główny rynek pracy Polaków), ale z tych samych względów osoby te decydują się na opuszczenie Irlandii, która znajduje się w gorszej sytuacji ekonomicznej niż kraje skandynawskie.